◾कविता :- लिहितच राहीन मी... | Marathi poem | R. R. Wagh

लिहितच राहिन मी

हिन्दोळेच मनातले

तया जीवनात जे मी

चवीनेच भोगलेले


राबताना कर्मगती

हीच उर्जा येते कशी

नवलाई करी मती

मीच मात करे कशी


स्वानुभवे सांगतो मी

नुरलोच 'मी' अर्पिला

भगवंता चरणी मी

वसे मोद 'मी' भोगिला


बोध घेता बोध वृत्ती

धरी वाट योग्य रिती

ज्याचे समाधान चित्ती

लाभ खरा याच रिती


घ्यावयाचे ज्याला तोच

यथामती ओढावतो

चालू लागे मार्गी तोच

तोच मग सुखावतो


घेता बोध लागे शोध

ईश्वराशी जवळीक

लडिवाळ तोच बघ

चराचरी सोयरीक


निर्मिती:-

रा.र.वाघ,धुळे.

(मो.नं.७५०७४७०२६१)


Comments

Popular posts from this blog

◾संघर्ष कथा :- एका आदिवासी जमातीतील कलेक्टर डॉ. राजेंद्र भारूडची ही संघर्ष कथा एकदा नक्की वाचा,खरचं प्रेरणा मिळेल ...

◼️प्रेरणा :- 🧐 जसा विचार कराल तसेच घडत जाईल | Law of attraction ...

◾कविता :- नवरा माझा

◼️ कृषी :- शेतकऱ्यांच्या माहितीसाठी विविध लेख...

◼️ ललित लेख :- शेवटी काय सोबत घेऊन गेला तो भिकारी ...

◼️ बोधकथा :- अति तेथे माती

◾ललित लेख :- स्ञी

◾विशेष लेख :- विक्रम साराभाई यांचा एक सत्य किस्सा अवश्य वाचा !

कविता :- 📝 पत्र शेवटचं लिहितो आहे ...

कविता :- सावर रे मना